گلشن

چرا باید زمانی که تصمیم گرفته ای به رفتن، زمانی که دلت میخواهد پرواز کنی و رویا بسازی، زمانی که به "دل" اجازه داده ای تصمیم بگیرد، یکهو یادت بیاید که ممکن است دلت تنگ شود برای روزهای قبلت، تنگ شود برای دوستت، برای مادرت؟این ریشه های گره افتاده به پای ما...چنگ زده اند به دلمان... هم دلت میگرد برای غم دل مادرت اگر ترکش کنی... هم دلت میگیرد که اگر اویی را در آن سر دنیا،مرزها آنطرف تر، تنها، رهایش کنی... .سودای مهاجرت...زندگی متفاوت و جدید اما سخت در سر... مهر مادر و خانواده در دل... و اما شعله ای کوچک اما گرم و دلنشین از آدمی که شاید برای تو باشد ولی فرسنگها آنطرف تر! انتخاب میکنی... مادری که میت گلشن...